Ik heb alles al geprobeerd, waarom voel ik me nog niet goed?
Ik heb alles al geprobeerd, waarom voel ik me nog niet goed?
Deze zin hoor ik vaak. Meestal niet uit onwil, maar uit vermoeidheid.
Veel mensen die dit zeggen, hebben al veel gedaan. Ze hebben gelezen, gepraat, begrepen, geoefend of meerdere vormen van begeleiding gevolgd. Vaak zijn ze eerlijk naar zichzelf geweest en hebben ze serieus geprobeerd verder te komen.
En toch is er nog steeds:
- onrust
- leegte
spanning - vermoeidheid
- of het gevoel dat er vanbinnen nog niets echt is veranderd
Dat kan verwarrend zijn. Soms ook ontmoedigend. Zeker wanneer u het gevoel hebt dat u alles al hebt geprobeerd.
Maar alles geprobeerd betekent niet dat u verkeerd hebt gezocht. Vaak betekent het dat u op een ander niveau bent aangekomen.
Waarom veel trajecten vooral met het hoofd werken
Veel vormen van hulp richten zich op begrijpen, verklaren, anders denken of nieuw gedrag aanleren. Dat kan waardevol zijn. Zeker in het begin. Het geeft woorden, overzicht en richting.
Maar wanneer het lichaam nog in alertheid, bescherming of vermoeidheid zit, kan er een moment komen waarop méér praten, oefenen of analyseren niet meer helpt. Soms wordt het zelfs vermoeiend.
Niet omdat het verkeerd is. Maar omdat het systeem iets anders nodig heeft.
Dat sluit aan bij de pagina Waarom helpt begrijpen niet om rust te voelen?
Vermoeidheid is vaak een signaal van overbelasting
Als iemand zegt: “Ik voel me nog steeds niet goed”, zit daar vaak geen onwil onder, maar uitputting.
Het lichaam heeft lange tijd geprobeerd:
- zich aan te passen
- sterk te zijn
- door te gaan
- te begrijpen wat er nodig was
Op een bepaald moment zegt het systeem niet: meer.
Maar juist: genoeg.
Dat is geen terugval. Dat is vaak een overgangspunt.
Waarom “nog een techniek” zelden de oplossing is
Wanneer u al veel hebt gedaan, kan de neiging ontstaan om te blijven zoeken naar:
- de juiste methode
- de juiste verklaring
- het ontbrekende puzzelstukje
Dat is begrijpelijk. Maar soms zit de verschuiving niet in wat u nog meer doet, maar in hoe er gewerkt wordt.
Meer doen is dan niet altijd de volgende stap.
Soms helpt juist vertragen.
U kunt veel hebben begrepen, veel hebben opgelost en oude patronen herkennen, terwijl uw lichaam nog iets vasthoudt. Dat betekent niet dat u faalt. Het betekent dat er misschien nog geen ruimte is geweest voor afronding op lichaamsniveau.
Dat raakt aan de pagina Mijn brein weet het, maar mijn lichaam blijft onrustig.
Wanneer verandering weer zacht mag worden
Veel mensen voelen voor het eerst verschil wanneer ze niet meer hoeven:
- verbeteren
- oplossen
- analyseren
- opnieuw bewijzen dat ze hun best doen
Dan kan er ruimte ontstaan om te ervaren wat er gebeurt als niets meer hoeft.
Van daaruit kan het lichaam soms doen waar het al die tijd toe probeerde te komen: loslaten, zakken of tot rust komen.
Tot slot
Als u alles al hebt geprobeerd en u voelt zich nog steeds niet goed, betekent dat niet dat niets werkt. Vaak betekent het dat uw systeem klaar is voor een andere manier van werken.
Niet harder.
Niet dieper.
Niet nog meer begrijpen.
Maar zorgvuldiger afgestemd op het lichaam, het zenuwstelsel en het tempo dat nu klopt.
In mijn praktijk begeleid ik regelmatig mensen die precies op dit punt zijn aangekomen: ze hebben veel begrepen, veel geprobeerd en veel gedragen, maar merken dat hun lichaam nog niet vanzelf tot rust komt.
Bekijk ook alle artikelen binnen het thema: Begrijpen maar niet voelen
Of lees verder:
• Waarom helpt begrijpen niet om rust te voelen
• Mijn brein weet het, maar mijn lichaam blijft onrustig
• Waarom blijf ik alles analyseren als ik al weet hoe het zit?
• Hoe ga ik van begrijpen naar voelen zonder mezelf te forceren?