Begrijpen maar niet voelen
Ik begrijp wat er speelt, maar voel het niet, hoe kan dat?
Veel mensen die bij mij terechtkomen, zeggen ongeveer hetzelfde. Ze hebben nagedacht, gesproken, gelezen, gereflecteerd. Ze begrijpen waar hun klachten vandaan komen, zien hun patronen en kunnen benoemen wat er is gebeurd.
En toch voelen ze zich:
- onrustig
- gespannen
- leeg of afgevlakt
- of simpelweg niet écht zichzelf
Dat kan verwarrend zijn. Soms ook ontmoedigend. Zeker als je al zoveel hebt gedaan om verder te komen.
Begrijpen is iets anders dan verwerken
Begrijpen gebeurt vooral in het hoofd. Het is inzicht krijgen, verbanden leggen, verklaren.
Verwerken, en rust voelen, gebeurt op een ander niveau. Dat heeft te maken met het lichaam en het zenuwstelsel.
Het brein kan vaak sneller leren dan het lichaam. Daardoor kan het gebeuren dat je het rationeel allemaal snapt, terwijl je lichaam nog reageert alsof er iets onaf is. Dat betekent niet dat je vastzit. Het betekent dat twee systemen in een ander tempo bewegen.
Waarom praten soms niet meer helpt
Praten kan enorm helpend zijn, vooral in het begin. Het geeft overzicht, woorden en betekenis.
Maar wanneer het lichaam langere tijd alert of overbelast is geweest, kan praten alleen niet meer voldoende zijn. Soms wordt denken dan zelfs een manier om controle te houden. Niet omdat je dat wilt, maar omdat het systeem veiligheid probeert te creëren. In dat geval vraagt verdere verandering niet om meer uitleg, maar om ruimte en veiligheid op een dieper niveau.
Veel mensen lopen hier pas tegenaan nádat ze al veel hebben gedaan. Deze vraag ontstaat vaak niet aan het begin van een traject, maar juist later. Na:
- meerdere gesprekken of therapieën
- veel persoonlijke ontwikkeling
- eerlijk zelfonderzoek
Juist mensen die emotioneel bewust zijn en bereid zijn naar binnen te kijken, kunnen merken dat begrijpen niet automatisch leidt tot rust.
Dat is geen falen. Het is vaak een overgangspunt.
Van begrijpen naar ervaren
De verschuiving van begrijpen naar voelen is geen stap die je kunt afdwingen.
Het lichaam laat zich niet overtuigen met argumenten. Het reageert op:
Tempo
Aandacht
Veiligheid
Ervaring
Wanneer het niet meer hoeft te vechten, verklaren of presteren, kan er ruimte ontstaan waarin afronding vanzelf plaatsvindt. Dat is geen snelle oplossing, maar een zorgvuldige beweging.
Hoe in deze praktijk wordt gewerkt
In mijn werk staat niet het “oplossen” centraal, maar het creëren van omstandigheden waarin het lichaam kan bijbenen.
Dat betekent:
- eerst veiligheid, niet direct verandering
- eerst rust, niet meteen inzicht
- ervaren vóór begrijpen
Voor veel mensen is dat het punt waar ze voor het eerst merken dat er echt iets verschuift.
Herken je dit?
Dan kun je op de volgende pagina’s verder lezen over vragen die hier vaak mee samenhangen:
- Waarom helpt begrijpen niet om rust te voelen?
- Mijn brein weet het, maar mijn lichaam blijft onrustig
- Waarom blijf ik alles analyseren als ik al weet hoe het zit?
- Ik heb alles al geprobeerd, waarom voel ik me nog niet goed?
- Hoe ga ik van begrijpen naar voelen, zonder mezelf te forceren?
Deze vragen raken allemaal hetzelfde thema, maar belichten het telkens vanuit een andere ingang.
Tot slot
Als je veel begrijpt, maar weinig rust voelt, dan is dat geen teken dat je tekortschiet. Het is vaak een teken dat je toe bent aan een andere manier van werken, één die niet harder duwt, maar ruimte maakt.